علم موجب پیش بینى مى شود


علم نمى تواند حقیقت مطلق و غیرقابل سئوال به وجود بیاورد. توجیهات و تکذیبات علمى در واقع ادعاهایى بیش نیستند و علم شناختى نسبى یا متغیر است چون هستى و جهان، پیوسته در حال تحول است، بنابراین واقعیت ها که موضوع شناخت انسان هستند و خود انسان نیز پیوسته در تغییر است، در نتیجه شناخت علمى نیز امرى متغیر و نسبى خواهد بود. نکته مهم این است که این نسبیت، دلیلى بر نادرستى علم نیست. بلکه علم پیوسته، در حال کامل تر شدن است. مثلاً نظریه «اتمیک» اشاره بر این داشت که اشیا از ذره هاى «تجزیه ناپذیرى» تشکیل یافته اند، اما امروزه اتم هم تجزیه شده است و این تجزیه نه تنها دلیلى بر نادرستى نظریه پیشین نیست، بلکه تکامل آن را نشان مى دهد.امروز آموختن علم به خاطر خود علم نیست، بلکه براى استفاده آن در عمل است. به تعبیر «آگوست کنت»،«علم موجب پیش بینى مى شود و پیش بینى، موجب عمل مى شود، علمى که برآورنده نیازهاى انسان است.»

  
نویسنده : عنایت اله راستی زاده ; ساعت ۳:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱٩ تیر ۱۳۸۳