انجمن ریاضی دانان جوان : اعتبار سیری چند !

 

 

در بهمن 84 وقتی که دکتر علی رجالی جایزه جهانی پال اردوش را برد ، کلی ذوق کردیم ، می خواستم به گونه ای ادای دین کرده باشم به این استاد معلم دوست ریاضی

مقاله ای مفصل درشماره 16  مجله ریاضیات نشر آبان 83  که دکتر تابش مدیر مسئول آن است پیدا کردم که نوشته پال اردوش وترجمه مهردادمسافر بود ، با عنوان مجارستان مهد نابغه های خردسال

 

آن را متناسب با وبلاگم و خوانندگانش تلخیص کردم واز ذوق ناچیزمان ، چیزکی هم به آن افزودم و با یکی دو منبع دیگر هم مطا بقت شد ، نمی گویم خیلی مؤ لف هستم اما به هر صورت کپی برداری صرف نکردم 

در وبلاگم منتشر کردم و در مجله کاغذی انجمن معلمان ریاضی فارس هم با ذکر منبع منتشر کردیم . بتازگی دیدم و در کمال تعجب و افسوس که انجمن ریاضی دانان  جوان نه کم گذاشته و نه زیاد ! 

 و عیناً مقاله من را با نام خودشان در شماره 1 مجله الکترونیکی ریاضی دبیرستانی خود آورده اند ! 

 

آیا این کمال بی انصافی نیست !

 انجمنی که باید خود مروج تحقیق و پژوهش های ریاضی ناب و خالص باشد چرا به خود و همکارانش اجازه می دهد زحمات دیگران را بنام خودشان تمام کنند !

 

ظریفی می گفت برویدشما وبلاگ نویس ها افتخار کنید که حالا انجمن های اسم و رسم دار و با  مجوز و نام و نشان ، می آیند و خوراکشان را از شما تأمین می کنند!

 

حالا نامی از وبلاگ شما هم نیاوردند که نیاوردند !جوش نیار کاکو ! 

 

رحمت به این گوگل پژوهنده و انواع و اقسام موتورهای  جستجو گر و گرنه معلوم نبود کپی و پیست به چه درد می خورد !؟

 

 

پس منت خدای را عزوجل که گوگل را آفرید و در هر سرچی که می کنی چند مقاله آماده موجود است و برای هر مقاله کپی کردن و در جایی دیگر چسپانیدن واجب . از دست کدام محقق برآید کز عهده ی شکرش بدر آید.

 

حال دیگر نمیدانیم به که باید اعتماد کرد !

 

از این پس اگر مقاله ای را در سایت معتبر یک انجمن دیدیم و یا در یک مجله ، برای بدانید نام مؤلف اش کیست عجله نکنید !

 

تحقیق کنید ، بگردید و بگردید ، ببینید سرچشمه کجاست !؟

 

به نظر می رسد از این پس لازم باشد تا در دانشگاهها و مراکز علمی واحد درسی گذاشته شودبه نام  تحقیق در روش تحقیق و جستجوی پدیده آورنده واقعی !  

 

 

 

 

 

 

 

  
نویسنده : عنایت اله راستی زاده ; ساعت ۱:٤٦ ‎ق.ظ روز ٢ آبان ۱۳۸٦
تگ ها : نقد و نظر