یاد استاد

در میان مسافران همشهری من به نهمین کنفرانس آموزش ریاضی ایران - زاهدان

دیدن نام استاد محمد مهدی ذکاوت هیجان بر انگیز است !

ذکاوت برای من یاد آور خاطرات شیرین دانشجویی است در دانشگاه شیراز ، آنالیز ۱و ۲ ؛ مبانی هندسه ، توابع مختلط ، هندسه دیفرانسیل و ....

روزهایی که در محضر آن بزرگوار لذت ریاضی را چشیدم . من به حال همسفران ایشان در سفر زاهدان غبطه می خورم .حضو ر این سید بزرگوار دانشگاه شیراز در کنفرانس آموزش ریاضی ایران نشانی ار علاقمندی ایشان به جامعه معلمین است ؛ فکر می کنم این اولین یا دومین حضور ایشان در کنفرانس های آموزش ریاضی می باشد .

 ذکاوت مردی است وارسته ، دور از هیاهو و جارو جنجال و معلمی خود را می کند .

آن روزها که جوانکی بودم ( فاصله سالهای ۶۵-۶۹) فکر می کردم دنیا پر است از چنین مردمانی

و قدر نمی دانستیم اما هر چه گذشت و گذشت تشنگی مان بیشتر شد و حسرتمان !

حکایت معلم ریاضی اعزامی پاریس و عطش یاد وارسته انسانی چون ذکاوت ؛ بی گمان مرتبط می دانم به عطش وادیه نشینان به آب !

 

 

 

  
نویسنده : عنایت اله راستی زاده ; ساعت ۱٠:۳۸ ‎ب.ظ روز ٧ شهریور ۱۳۸٦
تگ ها : فارس ، یادداشت