شعری از محمد حسین نظری

 

نقل ازمجله پویا-۱۰

شنو از دانشی که بی کران است              شگفتی ها دراین دریا نهان است

ریاضی مثل یک قوی سبکبار              به نرمی بر روی هستی روان است              

درخشنده تر از یک قرص خورشید          فروغش بین دانش ها عیان است

دونده همچو آهوی سبک پی                    به باغ علم و دانش او دوان است

هماره غرق گلهای بهاری                          علوم پایه را بی او، خزان است

نگهدار حریم علم و دانش                              علوم پایه گله ، او شبان است

حسابان درگلستان ریاضی                 بسی خرم چو یک سرو چمان است

مکان هندسی بسیار زیباست                      تو گویی باغ زیبای جنان است

عروسی همچو مشتق در حسابان                  به مثل دلبری ابرو کمان است

نسیم جانفزای کاکل حد                                دوای درد جمله عاشقان است

توپولوژی نخستین درس زیبا                  جمیل و نوبرو خیلی جوان است

حساب،‌دیفرانسیل چون مرمرناب            شکیل و صاف و زیبا و گران است

وجود هندسه چون مخمل نرم                   حریر و سندس وبرد یمان است

مثلث با سه ضلع ساده بنگر                         هزاران دایره در وی نهان است

دوایر همچو خون سرخ ، جاری                       درون پیکرش دایم روان است

نقاط و صفحه و خط و فضا را                    برای هندسه چون جان جان است

درون کشور اشکال و احجام                          شهی مانند نقطه حکمران است

شعاع دایره همراه خوبان                            وتر با مرکز و قطر و کمان است

بیا چون دایره گردنده باشیم                  که رقص او چو رقص مهوشان است

شعاع و مرکز و قطر و وترها                           برای دایره گوش و زبان است

 

 

محمد حسین نظری ـزمستان 81

 

 

 

  
نویسنده : عنایت اله راستی زاده ; ساعت ٦:٢٤ ‎ق.ظ روز ۱٤ مهر ۱۳۸٢