ریاضی وعالم خواب

 

 

ریاضی وعالم خواب

 

ریچارد ک. گای

یکی از ریاضیدانان بزرگ، در شاخه نظریه ی اعداد است. در مصاحبه‌ای که با او به عمل آمده است، وی به نکته جالبی در مورد خطور کردن حلِ برخی از مسائل ریاضی به ذهنش اشاره کرده است، که شاید برخی از ما آنرا بارها تجربه کرده باشیم، اما از کنارش بدون توجه کافی گذشته باشیم...

مصاحبه‌گر: شما چگونه کار ریاضی انجام میدهید؟

ریچارد گای: گمان می‌کنم اصلاً اگر کاری انجام بدهم در خواب است! بیشترِ ما برخلاف اردیش (از متخصصین بزرگ نظریه اعداد) که جواب هر مسأله را تقریباً بی‌درنگ پیدا میکند، می‌باید شب را سپری کنیم و اگر خوش اقبال باشیم، صبح که بیدار می‌شویم، تا حدی به ماهیت مسأله پی‌برده‌ایم.در موارد نادری که چنین شناختی از مسأله دارم، اغلب آگاه نیستم که به آن دست یافته‌ام. اما وقتی که دوباره سراغ مسأله می‌روم و مدادم را روی کاغذ می‌گذارم، اندیشه‌ها به نحوی با هم جفت و جور می شوند و کار با موفقیتِ کامل به پایان می‌رسد. برایم واضح است که مغزم، تمامِ شب، مشغول کار کردن بوده و به صورت ترکیبیاتی، حالتها را بررسی کرده و مقدار زیادی محاسبات نسبتاً ساده را انجام داده است.

من برای نخستین بار هنگام کار بر روی مسائل شطرنج، که در واقع مسائل ترکیبیاتیِ متناهی هستند، متوجه این ویژگیِ مغز شدم. شبها تا دیر وقت بیدار می‌ماندم تا یک وضعیت را تجزیه و تحلیل کنم. در نهایت به خواب عمیقی می‌رفتم و صبح که بیدار می‌شدم متوجه می‌شدم که اگر پیاده‌ها را فقط یک خانه حرکت دهم، همه چیز به وضوح درست از آب درمی‌آید. فکر می‌کنم مغزم باید تمام این حالات متناهی ولی نسبتاً زیاد را شبانه آزموده باشد.

 

نقل از وبلاگ

 

 

MILAD MATH

  
نویسنده : عنایت اله راستی زاده ; ساعت ٧:۳٢ ‎ق.ظ روز ٢٤ خرداد ۱۳۸٤